اين گونه كسان - بگونه اى راستين و شايسته - براى خير توده ها و فراهم آوردن وسايل آسايش مردم و پايين آوردن نرخها و امورى مهم مانند اينها اقدامى به عمل آورند ؟ و قرآن آسمانى ، اين باليدن به شخصيّت خيالى دروغين و مركزيّت بخشيدن به آن را از سوى متكاثران و اطرافيان شادخوار ايشان ، از آشكارترين نشانه هاى اجتماعات جاهلى ، و از نيرومندترين وسايلى مىشمارد كه مستكبران و سرمايه داران ، بوسيلهء آن به جنگ با پيامبران و انذارگران مىپرداختند و مىگفتند : * ( وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْه وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ ) * « 1 » - ( 1 ) ما براى پادشاهى شايسته تر از اوييم ، كه مال فراوانى ندارد » ، يا * ( فَلَوْ لا أُلْقِيَ عَلَيْه أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ ) * « 2 » - ( 2 ) پس چرا دستبرنجنهاى زرّين ندارد ( و با طلا او را نياراسته‌اند ) ؟ » . و اين همه را از آن روى مىگفتند كه در نظر آنان برترين ارزش از آن مال و طلا بود . جامعه اى كه برترى در آن به مال باشد ، و شخصيّت انسانى با داشتن مال ارزيابى شود ، و شرف و بزرگوارى با درهم و دينار به دست آيد ، اجتماعى منحط و جاهلى است ، كه به معيارهاى جاهليّت نخستين پايبند است ، چنان كه پيامبر اكرم « ص » به آن اشاره كرده است : « يتفاضلون بأحسابهم و أموالهم « 3 » - ( 3 ) به حسبها و مالهاى خود ( مانند دوران جاهليّت ) براى خويش فضيلت قائل مىشوند » ، و در بخش ديگرى از حديث شريف چنين فرموده است : « . . . و شرفهم الدّراهم و الدّنانير « 4 » . . . ( 4 ) اينان شرف خويش را در درهم و دينار ( پول و پولدارى ) مىدانند . . . » . ( ، ) و اين همه تعاليم گوناگون كه در اسلام بر ضدّ تكاثر و اتراف آمده

--> « 1 » « سورهء بقره » : 247 . « 2 » « سورهء زخرف » ( 43 ) : 53 . « 3 » « مكارم الاخلاق » / 529 و 526 . « 4 » « مكارم الاخلاق » / 529 و 526 .